San Pedro eliza

XIII. mendean eraikitako tenplu baten aurrean gaude. Habearte bakarra du eta burualde zuzena. Ondoren, alboko bi kapera gehitu zitzaizkion, alde banatan bana. Absidea ganga zorrotz batez estalita dago; habearteak, berriz, bi ertz-ganga ditu. Bi espazioak zirkuluerdiko garaipen-arku baten bidez lotzen dira. Arku hori atxikitako bi zutabeerdietan bermatuta dago, eta kapitelek bolak dituzte goialdean eta lerro bertikalak. Nabearen bi atalak banatzen dituen arku toralaren kapitelak ere ornatuta daude, beste hargin batek eginak.
Absidearen ekialdeko horman bi leiho irekitzen dira, bata bestearen gainean.
Goiko leihoa askoz errazagoa da. Alakatutako hiru arku zorrotzez osatuta dago, janbak bezala.
Behekoa askoz interesgarriagoa da. Hauts-babes leun batez babestuta dauden erdi-puntuko hiru arkiboltaz osatuta dago. Barnealdean, leihoa erretaula batez estalita dago.
Arkuak xake-formako inposta batean bermatuta daude. Inposta horren azpian hiru zutabe bikote daude, eta horietatik kanpokoenak fustea galdu du. Kapitelek simetria dute eta, beraz, eskuineko eta ezkerreko motibo berberak daude zizelkatuta. Ezkerraldeko kapitelek higadura-maila handiagoa dute eskuinekoek baino. Kanpoaldekoek lau hankako bat dute zizelkatuta, gorputza okertuta eta hegoak dituztela. Beste kapitelek tenpluaren babesleak ordezkatzen dituzte, Arabako erromanikoan oso ohikoa den gaia. Erdikoetan, ilea motz eta ondo orraztuta duen noble bat ikusiko dugu. Bere ondoan, barruko kapiteletan, dama noble bat irudikatzen da, bizarduna.
Tenpluaren barruan bataiarri xume bat dago, kopa leuna duena eta oin zilindriko batean sostengatzen dena, behealdean moldura bat duela. Angeluetan irtengune batzuk dituen oinarri karratu baten gainean dago.
Kanpandorrea, ibarreko beste tenplu askotan bezala, bi begiko kanpai-horma da eta tenplutik bereizita dago.
Espainiako Ondare Historikoari buruzko ekainaren 25eko 16/1985 Legeak babestutako ondasuna (1985eko ekainaren 29ko BOE, 155. zk.).